A full and critical edition of the text of Hugo Grotius' De Iure Praedae Commentarius (IPC) as preserved in the single extant manuscript, Leiden UL, BPL 917.

Jan Waszink <j.h.waszink@law.leidenuniv.nl>

Next Page Start Previous Page Additions/Deletions First Finished Version Finished Version

erant, qui Patriae aut civibus per iniuriam insultabant. Quae cum ita essent certe ad Philippum pertinuit oratum toties oppressos armis Hollandos et alios Belgas defendere et in sontes ius reddere. Nam haec duo sola sunt, quorum gratia omnes instituti sunt Principatus. Tradunt autem magistri iuris posse populum a Principe ob omissam defensionem discedere, ita ut nec alterum eligendi potestas ei neganda sit. Tradit et Doctor Hispanus

superiores ex iustitiae erga subditos denegatione non solum suprema iurisdictione IPSO IURE privari, verum etiam ipsius rursus recuperandae incapaces perpetuo fieri. Proinde, inquit, Principibus summopere cavendum est, ne dum INIURIA ad iustitiae denegationem properant, ipsi quoque subditi ad inobedientiam et DEFECTIONEM IURE festinent. Quid igitur dicendum est de eo Principe qui non modo in auctores malorum iustitiam non exercet, sed eosdem honoribus evehit, non modo oppressum populum non defendit, sed ipse ad eius oppressionem confert pecunias, classes, exercitus, ut scilicet contra veterem imperii formam quasi victis leges pro arbitrio imponat? Hic sane ab obsequio recedendi multo iustior est ratio. Sententia contra ius partis lata iniqua ▸ contra formam iudiciorum sententia non est. Idem in lege. Divino iure matrimonium eo solo peccato dirimitur, quod formae ipsius matrimonii contrarium est et adulterium dicitur. Qualiscunque alterius criminis reus ante damnationem civis est: sed is qui rempublicam oppugnat civis esse desinit. Simile est in magistratu et quidem summo. Qua ratione negaverunt Romani Consulem esse Antonium. Et illa quae ex orationibus Tiberii Gracchi Plutarchus excer-