A full and critical edition of the text of Hugo Grotius' De Iure Praedae Commentarius (IPC) as preserved in the single extant manuscript, Leiden UL, BPL 917.

Jan Waszink <j.h.waszink@law.leidenuniv.nl>

Next Page Start Previous Page Additions/Deletions First Finished Version Finished Version

abstinentiae, hoc vero sit virtuti et famae illorum iniuriam facere. Unum tamen non reticebo, cuius historia cum praedae ipsius tempore coniuncta est. Cum Rex Dammae, ut alibi diximus missos ad se negotiatores viginti captivos detineret, et pro capitibus octo pretium extorsisset, caeteros nulla conditione dimitteret Hemskerckius qui prodendam non existimabat hominis cuiusquam Batavi libertatem, praesertim quem talis perfidia in miseriam implicuisset, ulcisci eos pignorationibus statuit. Forte accidit, ut inter alias naves Iorensis una ex his quae Iuncae vocantur, Dammam peteret. quam Hemskerckius Dammanam ratus non aliud quam detinuit. ▸

Nuntios Dammam ad Regem mittit, per quos si reliqui suorum duodecim remitterentur, restitutionem navis vicissim et in posterum amicitiam pollicetur. Sed ille hac re nihil motus etiam detentam navem vi armata custodibus eripere conatus est. Quo viso placuit consilium, ut merces separarentur, magister navis cum ipsa navi et hominibus septuaginta Dammam mitteretur, addita sponsione, ut si Batavorum liberationem perficeret ipsi aut merces redderentur aut pretium quod quinque Catiis auri aestimaverat. Cum deinde temporis ratio et aquae dulcis penuria mutare stationem cogeret, Indos omnes, quos penes se habebat Hemskerckius in suas quemque sedes dimittit. Duos Ioram legat: ▸ Regi excusaretur, mitti aliquem ad se cum mandato rogans, cui quinque auri Catias, quas dixi, persolveret. Rex autem respondet nihil se in eius facto invenire, quod excusari deberet. Satis enim compertum Hollandos ea esse innocentia, ut nemini pacato nocitum vellent: