A full and critical edition of the text of Hugo Grotius' De Iure Praedae Commentarius (IPC) as preserved in the single extant manuscript, Leiden UL, BPL 917.

Jan Waszink <j.h.waszink@law.leidenuniv.nl>

Next Page Start Previous Page Additions/Deletions First Finished Version Finished Version

Batavorum bonitas, qui contenti damno terrere ipsos qui talia facere possent vivos reliquerunt? Sed praeter ius, alterum terminum praescripsimus bello gerendo, fidem. Nihil hic hostibus promissum est, quo non amplius sit praestitum. Ei genti, quae Batavos in pace trucidaverat, bello victae vita promissa et praestita est. Nec vita tantum, sed libertas. et haec gratis, cum non parum pretii extorquere liceret. Et nequid ex beneficio periret, Hollandi praesidio dati qui dimissos Malaccam deducerent. Tanta denique victoris populi in victos fuere officia, ut Lusitani, qui virtutes istas quo minus norunt hoc validius mirantur illustre Batavis praebuerint benignitatis et nominatim FIDEI testimonium: quod literae Senatus et Praefecti Malaccensis, et eius qui victae navi praefuerat, libello nostro subiectae loquentur. Denique verum est quod Lusitani a Warwicii navibus superati ad Macauntem aliquanto post dixerunt, se cum Batavis, ▸

si eorum potirentur, non tam clementer ▸acturos. Ad finem quod attinet qui bello proponitur, hunc sibi quisque praestare debet: nec in iudicium humanum ista res cadit, nisi quatenus ▸commune cuiusque gentis ingenium, tum vero singulares actiones coniecturam suppeditant. Verum belli finem esse diximus iuris adeptionem: ad quem si praeda tendit iuste pieque parta censeri debet: secus si bellator suo duntaxat lucro inhiat. Id in Lusitanis an in Batavis credibilius sit videamus: veteres auctores tradunt iam olim gentem Lusitanorum latrociniis et praedis vivere assuetam. Ex eo tempore quam