A full and critical edition of the text of Hugo Grotius' De Iure Praedae Commentarius (IPC) as preserved in the single extant manuscript, Leiden UL, BPL 917.

Jan Waszink <j.h.waszink@law.leidenuniv.nl>

Next Page Start Previous Page Additions/Deletions First Finished Version Finished Version

esse usum aquarum, fontium etiam et fluminum. Nam intelligitur quoad bibendum et similia, quae fluminis dominium aut ius habenti vel minime vel levissime nocent. minima enim in consideratione non sunt. Pro nostris sententiis facit, ▸

quod
quia iniqua nullo tempore praescribuntur. Et ideo lex iniqua nullo tempore praescribitur aut iustificatur. Mox: Et quae sunt impraescriptibilia ex legis dispositione nec per mille annos praescribentur: quod innumeris doctorum testimoniis fulcit. ▸
App
Nemo iam non videt ad usum rei communis intercipiendum nullam ▸
temporum
quantivis temporis
usurpationem prodesse:
cui adiungendum est etiam eorum qui dissentiunt auctoritatem huic quaestioni non posse accommodari. Illi enim de Mediterraneo loquuntur, nos de Oceano: illi de sinu, nos de immenso mari, quae in ratione occupationis plurimum differunt. Et quibus illi indulgent praescriptionem, illi littora mari continua possident, ut Veneti et Ianuenses, quod de Lusitanis dici non posse ▸
com
modo patuit.
▸
Et
Imo et
si prodesse posset
tempus
, ut posse ▸
videtur
quidam putant,
in publicis quae sunt populi, tamen non ea adsunt quae necessario requiruntur. Primum enim ▸
docet Vasquius
docent omnes
desiderari, ut is qui praescribit
huiusmodi
actum eum exercuerit ▸
tempore
non longo duntaxat tempore, sed
memoriam egrediente. deinde ut ▸
eo
tanto
tempore eundem actum nemo alius exercuerit, nisi concessione illius vel clandestine: ▸
tertio
praeterea ut alios uti volentes prohibuerit, ▸
sciente quidem et patiente omnibus ad eos
scientibus quidem et patientibus iis ad
quos ea res pertinebat: nam etsi exercuisset semper, et quosdam exercere volentes prohibuisset semper, non tamen omnes, quia alii fuerunt prohibiti, alii vero libere exercuerunt id quidem non sufficeret ex Doctorum sententia. Apparet autem debere haec omnia concurrere, tum quia praescriptioni rerum publicarum lex inimica est, tum ut videatur praescribens iure suo non autem communi usus, idque non interrupta possessione. Cum autem tempus postulatur, cuius initii non exstet memoria, non semper sufficit, ut optimi interpretes ostendunt, probare saeculi lapsum: sed constare oportet famam rei a maioribus ad nos ▸
p
transmissam ita ut nemo supersit qui contrarium viderit, aut audiverit. ▸
Ex
Occasione rerum Africanarum