A full and critical edition of the text of Hugo Grotius' De Iure Praedae Commentarius (IPC) as preserved in the single extant manuscript, Leiden UL, BPL 917.

Jan Waszink <j.h.waszink@law.leidenuniv.nl>

Next Page Start Previous Page Additions/Deletions First Finished Version Finished Version

piscari prohibuisset, dandum illis interdictum Paulus putavit, non solum ▸

iniuriae
iniuriarum
actionem, ob causam scilicet privatae possessionis. Imo in diverticulo maris, sicut in diverticulo fluminis, ▸
siquis locum talem occuparit et quidem animum privatim possidendi plurium annorum continuatione testatus sit, ab hoc ▸
alios
alter eodem iure uti prohibebitur. ▸
Locus
ut ex Marciano colligimus: quod verum est
si locum talem occuparim, ibique piscatus sim, maxime si animum privatim possidendi plurium annorum continuatione testatus ▸
fuissem
fuerim,
alterum eodem iure uti prohibebo: ut ex Marciano colligimus:
▸
est enim is
non aliter quam in lacu qui mei dominii est:
quod verum
quamdiu durat occupatio, quemadmodum in littore antea diximus. Extra diverticulum idem non erit, ▸
q
ne scilicet communis usus impediatur. Ante aedes igitur meas aut praetorium ut piscari aliquem prohibeam usurpatum quidem est, sed nullo iure, adeo quidem ut Ulpianus contemta ea ▸
usurpatione, eum
usurpatione
siquis prohibeatur, iniuriarum dicat agi posse. Hoc Imperator Leo (cuius legibus non utimur), contra iuris rationem mutavit, voluitque πρόθυρα hoc est vestibula maritima eorum esse propria qui oram habitarent ibique eos ius piscandi habere: quod tamen ▸
non aliter
ita
procedere voluit, ut septis quibusdam remoratoriis, quas ἐποχάς Graeci vocant, locus ille occuparetur: existimans nimirum ▸
neminem de
non fore, ut quis
exiguam maris portionem alteri invideret qui ipse toto mari ad piscandum admitteretur. Certe ut quis magnam maris partim, etiamsi possit, publicis utilitatibus eripiat, non tolerandae est improbitatis: in quam merito vir sanctus invehitur. ▸
Spatia maris
SPATIA MARIS
sibi vindicant IURE MANCIPII, pisciumque iura sicut vernaculorum conditione sibi servitii ▸
con
subiecta commemorant. Iste, inquit, ▸
sinus
SINUS
maris meus est, ille alterius. Dividunt elementa sibi potentes. Est igitur Mare in numero earum rerum, quae in commercio non sunt, hoc est, quae ▸
privati
proprii
iuris fieri non possunt. Unde
censent eruditiores
sequitur si
recte et
proprie loquamur nullam Maris partem in territorio Populi alicuius
▸
proprie
posse censeri: ▸
nam Populus facta relatione ad genus humanum privati locum obtinet.
quod ipsum Placentinus sensisse videtur, cum dixit Mare ita esse commune ut in nullius dominio sit nisi solius Dei, et Iohannes Faber cum mare asserit relictum in suo iure et esse primaevo quo omnia erant communia.
Alioqui nihil differrent, quae sunt omnium,