A full and critical edition of the text of Hugo Grotius' De Iure Praedae Commentarius (IPC) as preserved in the
single
extant manuscript,
Leiden UL, BPL 917.
omnes homines in perpetuum sibi licere voluerunt. Maris autem natura hoc differt a littore, quod mare nisi exigua sui parte nec inaedificari facile nec includi potest: et ut posset, hoc ipsum tamen ▸
struatur, Inderdictum vult competere Ne quid in mari quo portus, statio, iterve navigiis deterius sit, fiat. Quae autem navigationis eadem piscatus habenda est ratio, ut communis maneat omnibus. Neque tamen ▸
iniquum erit, si quis in exiguo maris diverticulo ante praetorium forte suum, et
peccabit, si quis in maris diverticulo
piscandi locum sibi palis circumsepiat atque ita privatum faciat: sicut Lucullus exciso apud Neapolim monte ad villam suam maria admisit. Et huius generis puto fuisse piscinas maritimas quarum Varro et Columella ▸
et Martialis
meminerunt. Nec Martialis alio spectavit,
cum de Formiano Apollinaris loquitur:
Si quando NEREUS sentit Aeoli regnumpro
Ridet procellas tuta de SUO mensa.
Et Ambrosius: Inducis mare intra praedia tua, ne desint belluae.
cum dicit, si maris proprium ius ad aliquem pertineat, uti possidetis Interdictum ei competere. Esse quidem hoc Interdictum ad privatas ▸
non publicas causas comparatum (in quibus etiam quae omnium iure
causas comparatum, non autem ad publicas (in quibus etiam ea comprehenduntur, quae iure gentium communi facere possumus) sed hic iam agi de iure fruendo, quod ex causa privata contingat, non publica: sive communi.
Nam teste Martiano, quicquid occupatum est et occupari potuit, id iam non est iurisgentium, sicut est mare.
Exempli causa si quis Lucullum aut Apollinarem in privato suo, quatenus diverticulum maris ▸