A full and critical edition of the text of Hugo Grotius' De Iure Praedae Commentarius (IPC) as preserved in the single extant manuscript, Leiden UL, BPL 917.

Jan Waszink <j.h.waszink@law.leidenuniv.nl>

Next Page Start Previous Page Additions/Deletions First Finished Version Finished Version

in Plautina rudente servulo dicenti, Mare quidem commune certo est omnibus, assentit piscator: addenti autem, In mari inventum est, commune est, recte occurrit: Meum quod rete atque hami nacti sunt, meum potissimum est. Mare igitur proprium omnino alicuius fieri non potest:

imo ne littus quidem: nisi quod haec addenda est interpretatio: ut si quid earum rerum per naturam occupari possit, id eatenus occupantis fiat, quatenus ea occupatione usus ille promiscuus non laeditur. Quod merito receptum est: nam cum ita se res habet, cessat utraque exceptio, per quam evenisse diximus, ne omnia in ius proprium transcriberentur. Quoniam igitur inaedificatio species est occupationis, in ▸ licebit aedificare, si id fieri potest sine caeterorum incommodo, ut Pomponius loquitur: quod ex Scaevola explicabimus, nisi usus publicus, hoc est communis, impediretur. Et qui aedificaverit soli dominus fiet: quia id solum nec ullius proprium ▸ nec ad usum communem necessarium fuit. est igitur occupantis: sed non diutius quam durat occupatio, quia ▸reluctari Mare possessioni videtur, exemplo ferae, quae si in naturalem ▸se libertatem receperit, non ultra captoris est. Ita et littus postliminio mari redit. Quicquid autem privatum fieri occupando idem et publicum, hoc est populi proprium ▸ posse ostendimus. Sic littus imperii Romani finibus inclusum Populi Romani esse Celsus existimat: quod si ita est, minime mirandum est eumdem Populum ▸ littoris modum ▸per Principem aut Praetorem potuisse concedere. Caeterum et haec occupatio non minus quam privata ita restringenda est: ne ulterius porrigatur, quam ut salvus sit usus iurisgentium. Nemo igitur potest a Populo Romano ad littus maris accedere prohiberi, et retia siccare, et alia facere, quae semel