A full and critical edition of the text of Hugo Grotius' De Iure Praedae Commentarius (IPC) as preserved in the single extant manuscript, Leiden UL, BPL 917.

Jan Waszink <j.h.waszink@law.leidenuniv.nl>

Next Page Start Previous Page Additions/Deletions First Finished Version Finished Version

πλεονεξίας fuisse dicit ἡμερῶσαι τὰ βαρβαρικά, improbam scilicet alieni cupiditatem hoc sibi velum obtendere quod barbariem mansuefaciat. Et nunc etiam color ille redigendi invitas gentes ad mores humaniores, qui Graecis olim et Alexandro usurpatus est, a Theologis omnibus praesertim Hispanis improbus atque impius censetur.

Secundo si Pontificis Alexandri Sexti divisione utentur, ante omnia illud attendendum est, volueritne Pontifex contentiones tantum Lusitanorum et Castellanorum dirimere, quod potuit sane ut lectus inter illos arbiter, sicut et ipsi Reges iam ante inter se ea de re federa quaedam pepigerant: et hoc si ita est, cum res inter alios acta sit ad caeteras gentes non pertinebit: an vero prope singulos Mundi trientes duobus populis donare. Quod etsi voluisset et potuisset Pontifex non tamen continuo sequeretur ▸

dominos Orientis esse Lusitanos,▸ cum donatio dominum non faciat, sed secuta traditio: quare et huic causae possessio deberet accedere. Tum vero si quis ius ipsum sive divinum sive humanum scrutari volet, non autem ex commodo suo metiri facile deprehendet donationem eiusmodi ut rei alienae nullius esse momenti.

Disputationem de potestate Pontificis, hoc est Episcopi Romanae Ecclesiae, hic non aggrediar, nec quicquam ponam nisi ▸

confitentur homines inter eos eruditissimi, qui plurimum Pontificiae tribuunt ▸ qui cum pro sua perspicacia facile viderent Dominum Christum omne a se terrenum imperium abdicasse, Mundi certe totius dominium, qua homo fuit, non habuisse, et si habuisset, nullis tamen argumentis ▸ ius illud in Petrum, aut Romanam Ecclesiam ▸ translatum, intrepide affirmarunt (utar ipsorum verbis), Pontificem non esse dominum civilem aut temporalem totius orbis. Imo etiam si quam talem potestatem in Mundo haberet, eam tamen non recte exerciturum, cum spirituali sua iurisdictione contentus esse debeat: secularibus autem Principibus eam concedere nullo modo posse. Tum vero si quam habeat potestatem