hactenus sederant cum se viderent multitudine circumveniri sublatis primum anchoris cursum sibi liberiorem expediunt. Deinde memores mercatum se, non ad bellum missos, cum iam temporis dispendio et oneris penuria magnam satis iacturam incurrissent, pace Regis discedunt, relictis suorum e numero qui amicitiam eius colerent, et quorum ille opera consilioque adversus hostem esset instructior. Lusitani enim discessu iterum Batavorum insolentiores ingressi insulam proxima quaeque metu habitantium deserta spoliabant urebantque: Et manet nunc etiam illis cum Rege Ternatensi bellum, in quo tamen postea feliciter contusam illorum audaciam fama accepimus. Nec illud praetereundum est Lusitanos ne ulla in parte a Castellanis, priscis hostibus Batavorum distinguerentur satis cavisse, cum bello isto Ternatensi, quo Batavos vel maxime persequebantur, auxiliis Manilia missis (sunt enim et ibi Castellani) et navibus usi sint, ut alias etiam e Philippinis petita illis subsidia notavimus. Quo satis ostendunt populi haud satis alioquin inter se concordes una se tamen in Batavorum exitium coniurasse.
Ad ultimam venio narrationem de Rege Iorae,▸