A full and critical edition of the text of Hugo Grotius' De Iure Praedae Commentarius (IPC) as preserved in the
single
extant manuscript,
Leiden UL, BPL 917.
sociarunt, quorum pactiones iam retulimus. Venit etiam, venit missa publico in Batavorum exitium coniurata manus, ducente Emmanuele cuius frater Goam regebat. Bellicae naves excellenti magnitudine erant quatuor: Longae, quas Galeras dicimus tres: Fustae paulo minus triginta. Has adversus Hollandos vires Lusitani paraverant: Hollandos requirebant, digressos indignabantur. Quin etiam (en quo illorum procedant odia) arma adversus Batavos suscepta in Bantamenses transferunt; hoc nomine quod illos non prohibuissent recedere, aut postquam recesserant non secum pariter insequerentur. Videte nunc cives an illis parcendum sit, qui ab initio ita fuerunt animati, ut ▸
in
si facere non possent, accipere se putarent iniuriam, quique non modo Batavos ipsos, sed omnes illos pro hostibus habent qui Batavis non satis hostes videntur. Hic illorum animus, haec mens, haec consilia: Eventus tantum contra cecidit. Victi sunt a Iavanis, quo iustius Batavis cederent. Sed ne sic quidem repressus furor, et insana pugnandi libido. Nam cum Zelandorum auspiciis Houtmannus, ut diximus Achinum Taprobanae venisset, ibi contra veteres offensas Lusitanorum temporaria simulatione velut integrata amicitiae iura. Sed hostilis animus postquam navalem turbam contra fas omne et fidem Achinensium manibus discerpserat, ne tanta quidem strage satiatus est. Instabant feroces adhuc Lusitani, utque finem operi per alios praetentato imponerent, ipsi infestis navigiis,
quorum longa erant ferme duodecim,
expansis belli insignibus miserabiles navium nautarumque reliquias incurrunt. Vis tantum vi repulsa est. Sub idem tempus incidit prior Neckii profectio, quem Episcopus