A full and critical edition of the text of Hugo Grotius' De Iure Praedae Commentarius (IPC) as preserved in the single extant manuscript, Leiden UL, BPL 917.

Jan Waszink <j.h.waszink@law.leidenuniv.nl>

Next Page Start Previous Page Additions/Deletions First Finished Version Finished Version

et coniunctissimae quaeque gentes nihil concederent, ▸

nos
Batavi
et hostes et mari plurimum valentes ▸
nihil repugnavimus.
non repugnaverunt.
Erat quidem ipsis non minus quam caeteris perspecta istius postulationis iniquitas: sed apud mitia ingenia, quae non quantum ▸
necessarium
liceret, sed quantum necessarium esset in bello faciendum sibi semper existimarunt, aliquid ▸
valuit
etiam pro hostibus
valuit
veteris hinc principatus, inde societatis memoria. Ita dum Hispanica negotiatione sustentari plebs potuit, quamquam ea cum magnis iniuriis coniuncta erat, has tamen tolerare prius potiusque visum est, quam alios conatus aggredi, qui difficiliores aliquando facturi videbantur pacis ineundae rationes. Hac patientia decem per annos et diutius agitatum est. Nam exinde, cum appareret hostes eam viam ingressos ut quos armis non potuerant fame atque inopia subigere vellent, praecisa scilicet Hispaniensi mercatione in qua ▸
tunc temporis
hactenus
populi vita erat constituta, paulatim Batavi ▸
aliarum gentium exemplo
longinquas navigationes
proculque positas gentes cognitas Lusitanis sed non subditas
respicere et ipsi coeperunt: tanto tamen modestiae et aequanimitatis temperamento ut singulas actiones consideranti satis constaret solam in consilium adhibitam fuisse necessitatem.
Quod ad Batavos attinebat, ▸
pacati
amici
occursus terra marique. Lusitani intra naves etiam et ad epulas admissi. Nihil eorum
▸
in Lusitanos
fieri placuit, quae inter hostes licent. non coloniae oppugnatae, non naves incensae, ne prohibiti quidem Lusitani ad eosdem mercatus venire. Neque illos tamen aut causa navigandi necessitas, aut tam pacata negotiandi