A full and critical edition of the text of Hugo Grotius' De Iure Praedae Commentarius (IPC) as preserved in the single extant manuscript, Leiden UL, BPL 917.

Jan Waszink <j.h.waszink@law.leidenuniv.nl>

Next Page Start Previous Page Additions/Deletions First Finished Version Finished Version

▸

hic obtinere quam in rei vindicatione et debiti consecutione▸
,
:
nam ante iudicia haec per se quisque expediebat. Nunc id non licet, quia commodius hoc visum est ut pericula vitarentur, quae ex nimio sui amore procedunt.
Acrius est ira quod enim se quisque parabat
▸
Ulcisci
ulcisci, quam nunc concessum est legibus aequis
Hanc ob rem est homines pertaesum vi colere aevum.

Caeterum lex illa quae maleficos puniri iubet cum naturali nitatur ratione omni lege civili prior est. Et quod dicitur paenam ante condemnationem non deberi, ut in civili ▸
saxsx
poena vera sit in qua nonnulli distinguunt, in ea sane quae secundum naturam delicto congruit quomodo recipi possit non video. ▸
Sic igitur
orbe
▸
igitur
adhuc recenti necdum constitutis civitatibus ▸
dubium est
cum domus singulae quasi parva essent respublica, (iuxta Homerum θεμιστεύει δὲ ἕκασος παίδων ἠδ' ἀλόχων. soliti ius dicere quisque
coniugibus puerisque

patresfamiliarum pro sui subditorumque conservatione iurisdictionem sicut internam ita externam habuisse consentaneum est.
Unde Seneca patresfamiliarum domesticos magistratus et domum pusillam rempublicam non est veritus appellare.
Quod autem ante iudicia iuris fuit idem sublatis quocunque modo iudiciis esse debet, nec minus in ultione quam rebus caeteris. Sane siquae sunt gentes quae iudicia constituta non habent, apud eas ius istud, ut suam suorumque iniuriam quisque ulciscat receptum videmus, ut et Fabius expressit.
Nec alius Seneca intelligit, cum gentes esse dicit, quibus iura distinguit modus virium. Atque ita olim apud Ombricos observatum est: hodie apud Moschos ex parte. Etiamnunc singulares illae dimicationes, quas Germanicae quaedam nationes in Europam invexere reliquiae sunt ▸
xxx
Barbari moris ▸
cum xxxxxxx gratia fiat legis nonae
et legis nonae exceptiones.
Non aliud mihi spectasse videntur illi, qui putant Tyrannum hoc est reipublicae invasorem, qui ius et iudicia opprimit, a privatis recte interfici. Fit igitur deficiente iudicio, ut ita dicamus, homo alter alterius magistratus, ne ▸
peccat
peccare
privatus videbitur eo casu, ▸
si
dum in re sua adhibeat iudicis religionem.
Plane ubi penuria iudicis continua esse desinit, in ea quae supersunt postulanda
▸
est
erit
eius auctoritas. Sed nondum sibi satisfactum putabunt illi qui docent puniendi potestatem ordinatam duntaxat ad bonum commune, ideoque soli reipublicae concessam: quod quidem ego non video cur ita universaliter recipere debeam, ut ad eum producatur casum quo iudex