Hoc est quod indicat Democritus οὐκ ἂν ἐκώλυον οἱ νόμοι τὴν ἕκαστου κατ' ἰδίην ἐξουσίαν, εἰ μὴ ἕτερος ἕτερον ἐλυμαίνετο. φθόνος γὰρ στάσιος ἀρχὴν ἀπεργάζεται. Non prohibuissent utique leges suo quemque arbitrio vivere nisi alter alterum offensum iisset. Invidia enim seditioni molitur exordium. Sic iudiciorum non alia quam legum origo. Dicuntur enim: δικάσπολοι οἵ κε θέμιστας ἐκ Διὸς εἰρύαται. proceres sanctissima quotquot Iura Iovis reddunt populis: Item: εἷς βασιλεὺς ᾧ ἔδωκε κρόνου παῖς ἀγκυλομήτεω σκῆπτρον τ'ἠδὲ θέμιστας. Rex unus, cui dat Saturnius aurea regni Sceptraque iudiciumque. Et apud alterum: μεσταὶ δὲ Διὸς πᾶσαι μὲν ἀγυῖαι πᾶσαι δ’ἀνθρώπων ἀγοραι. nam vicos numine complet Iuppiter, idem hominum complet fora.