A full and critical edition of the text of Hugo Grotius' De Iure Praedae Commentarius (IPC) as preserved in the single extant manuscript, Leiden UL, BPL 917.
Jan Waszink <j.h.waszink@law.leidenuniv.nl>
Next Page Start Previous Page Additions/Deletions First Finished Version Finished Versionreipublicae aggregaret. Quia cum unum et permanens corpus sit ex instituto rationis respublica, etsi partibus discreta uno iure ▸
censeri
censeri tota debet.
Ita ex regulis tribus ortae sunt leges duae, quae prioribus comparantur.
Una ▸ Apul.
Arist. de Rep. lib. 3 c. 9
UT SINGULI CIVES CAETEROS TUM UNIVERSOS TUM SINGULOS NON MODO NON LAEDERENT VERUM ETIAM TUERENTUR. Altera: UT CIVES NON MODO ALTER ALTERI PRIVATIM AUT IN COMMUNE POSSESSA NON ERIPERENT, VERUM ETIAM SINGULI TUM QUAE SINGULIS, TUM QUAE UNIVERSIS NECESSARIA CONFERRENT. Ex priore βοηθοὺς, ▸ ex posteriore κοινωνοὺς ▸
Spectant itaque hae leges bonum quidem commune, non tamen ut diversorum, sicut leges tertii ordinis, sed ut ▸auxiliares
participes
Plato cives appellat. hoc est auxiliares inter se atque participes. ▸ Polit.
de Rep. f
unius, atque adeo ut suum. Quanquam igitur ordo legum primo loco et deinceps positarum ostenderit bonum suum prius esse alieno, hoc est, ita natura comparatum sibi ut quisque melius esse velit quam alteri, quo et illa spectant, proximus egomet mihi, γόνυ κνήμης ἐγγίον, tunica pallio propior, tamen ubi quaeritur de bono singulorum et de bono omnium, quorum
utrunque ▸autem
recte bonum suum dicitur, si quidem et omnes unum sunt aliquid, bonum illud omnium ▸prius potiusque est
potius esse debet,
quatenus ei scilicet et bonum inest singulorum: non aliter atque merces nisi nave servata salvae esse nequeunt: Hierocles: χρὴ τὸ κοινὸν τοῦ κατ' ἰδίαν μὴ χωρίζειν, ἀλλ' ἓν ἡγεῖσθαι καὶ ταυτόν . τό τε γὰρ τῇ πατρίδι συμφέρον κοινόν ἐστι καὶ τῶν κατὰ μέρος ἑκάστῳ. Non oportet publicum a privato separari. Quod enim patriae utile est, idem singulis etiam partibus commune est.
▸
Cu.. omod ur??XXX et quatenus
Hoc ipsum cur et quatenus
bonum privatum publico subiaceat ex Periclis apud Thucydidem concione intelligi potest. Sunt enim haec verba: ἐγὼ γὰρ ἡγοῦμαι πόλιν πλέω ξύμπασαν ὀρθουμένην ὠφελεῖν τοὺς ἰδιώτας , ἢ καθ' ἕκαστον τῶν πολιτῶν εὐπραγοῦσαν, ἀθρόαν δὲ σφαλλομένην· καλῶς μὲν γὰρ φερόμενος ἀνὴρ τὸ καθ' ἑαυτὸν, διαφθειρομένης τῆς πατρίδος, οὐδὲν ἧσσον ξυναπόλλυται· κακοτυχῶν δὲ ἐν ἐυτυχούσῃ, πολλῷ μᾶλλον διασώζεται. ὁπότε οὖν πόλις μὲν τὰς ἰδίας ξυμφορὰς οἵα τε ▸ τρέφειν
φέρειν, εἷς δὲ ἕκαστος τὰς ἐκείνης ἀδύνατος, πῶς οὐ χρὴ πάντας ἀμύνειν αὐτῇ; καὶ μὴ, ὃ νῦν ὑμεῖς δρᾶτε, ταῖς κατ' ὀῖκον κακοπραγίαις ἐκπεπληγμένοι τοῦ κοινοῦ τῆς σωτηρίας ἀφίεσθε. Cum autem voluntas boni mensura sit, ut diximus, sequitur universorum voluntatem valere, quod ad bonum commune pertinet, atque etiam in bono singulorum, quatenus ad bonum commune ordinatur: ▸
▸
Voluntas universorum ad universos directa lex dicitur: LEX PROPRIE DICTA quae a Deo procedit, unde εὕρημα και δῶρον θεοῦ ▸Ut egregie Thucydides exponit in Periclis concione
▸ lib. 2
l. Item eorum § 5. Quod cui uni. nom.
Th. 1.2. 95.1 Nam in hoc etiam singuli consenserunt, ▸atque
estque
illud inter caetera liberae voluntatis munus ▸est
posse suam voluntatem in alterius voluntatem conferre. inventum ac munus Dei,
inventum ac munus Dei, nuncupatur: communi mortalitatis totius consensu ▸approbatur,
approbatur:
▸est enim
νόμος γὰρ
τῶν φύσει πολιτικῶν ζώων προστατικὸς lex enim
praeses animantium est
quae sui natura civilia sunt iuxta Chrysippum: constat denique singulorum