FACIENTI MALEFACIENDUM, altera BENEFACIENTI BENEFACIENDUM. Ratio utriusque eadem, quia iniquum facit qui plus habet, patitur, qui minus, ut in omni societate. Plus autem est, ex bono suo aut malo alieno minus, ex malo suo, aut bono alieno. Cum autem bonum consentaneum voluntati sit, malum dissentaneum, iuxta has leges duas duo sunt obligationum genera, Philosophis ἑκούσιον καὶ ἀκούσιον, ▸ Iurisprudentibus ex contractu et ex delicto. Notari autem potest in his ▸ factum solum considerari, ut in mandato et iniuria: aliquando praeter factum etiam corpus, ut in emtione et furto. Utrovis modo qui plus habet ▸ qui minus ▸ dici potest. Debet autem id quod ▸ superest ▸ adiici, ▸ cum ante tantundem abfuerit, ita continget aequalitas. Naturale igitur est ab eo qui rem meam volente aut nolente me habet, eandem me aut aequiparabilem alteram consequi. Quod si ille ▸ etiam praeter rem, factum illud ita aestimari compensarique debet, ut vicissim fiat aliquid quod ego velim et ille nolit. Et hoc est quod dicitur in commutationibus nec voluntariis retributionem faciendam et damni et offensae. Retributio damni pretium, offensae ▸ dicitur: PRETIUM ET POENA Graeci utranque τιμὴν vocant. Hinc iam conspici potest, quomodo leges duae secundi ordinis ubi cum primi ordinis duabus concurrunt ab iisdem terminentur atque definiantur, quatenus scilicet alterum laedere et aliena occupare fas ▸ INVOEGTEKEN?? Hesiodi huc pertinet: ἀυτῷ τῷ μέτρῳ Eadem mensura: et