A full and critical edition of the text of Hugo Grotius' De Iure Praedae Commentarius (IPC) as preserved in the single extant manuscript, Leiden UL, BPL 917.

Jan Waszink <j.h.waszink@law.leidenuniv.nl>

Next Page Start Previous Page Additions/Deletions First Finished Version Finished Version

solitum,

legationes ab Indis ad Augustum, ad Claudium etiam ex Taprobane insula, deinde ▸ Traiani, et tabulae Ptolemaei satis ostendunt. Et haec quidem vetera ▸ satis arguunt primos non fuisse Lusitanos. In singulis autem sui partibus Oceanus ille et tunc cum eum Lusitani ingressi sunt et nunquam non cognitus fuit. Mauri enim ▸ Aethiopes, Arabes, Persae, Indi ▸, cuius ipsi accolae sunt, nescire neutiquam potuerunt. Mentiuntur ergo qui se mare illud invenisse iactant. Quid igitur, dicet aliquis, parvumne videtur, quod Lusitani intermissam multis forte saeculis navigationem primi repararunt, et, quod negari non potest, Europaeis gentibus ignotam ostenderunt, magno suo labore, sumtu, periculo? Imo vero, si in hoc ▸ ut quod ▸soli reperissent id omnibus monstrarent, quis adeo est amens, qui non plurimum se illis debere profiteatur? Eamdem enim gratiam, laudemque et gloriam immortalem ▸illi ▸promeruerint, qua omnes contenti fuerunt rerum magnarum inventores, quotquot scilicet non sibi sed humano generi prodesse studuerunt. Sin Lusitanis suus ante oculos quaestus fuit, lucrum, quod semper maximum est in praevertendis negotiationibus sufficere debuit. Et scimus itinera prima proventus interdum quater decuplos aut etiam uberiores dedisse: quibus factum ▸ ut inops diu populus ad repentinas divitias subito prorumperet, tanto luxus apparatu, ▸ vix beatissimis gentibus in ▸supremo progressae diu fortunae fastigio fuit. Si vero eidem in hoc praeiverunt, ne quisquam