A full and critical edition of the text of Hugo Grotius' De Iure Praedae Commentarius (IPC) as preserved in the single extant manuscript, Leiden UL, BPL 917.

Jan Waszink <j.h.waszink@law.leidenuniv.nl>

Next Page Start Previous Page Additions/Deletions First Finished Version Finished Version

lumine

prohiberet, lege hunc humanae societatis reum peragerem: quia vis ea est istius naturae Ut nihilominus ipsi luceat, cum illi accenderit. Quidni enim, ▸ sine detrimento suo potest, alteri commodet, in iis, quae sunt accipienti utilia, danti non molesta? Quae vero in rebus privatis ▸invidia est, eadem in re communi non potest non esse immanitas. Improbissimum enim hoc est, quod naturae instituto, consensu gentium meum non minus quam tuum est, id te ita intercipere, ut ▸ne usum quidem mihi concedas ▸quo concessu nihilo minus id tuum sit quam antea fuit. Tum vero etiam qui alienis incubant, aut communia intercipiunt certa quadam possessione se tuentur. Quia enim prima, ut diximus, occupatio res proprias fecit, iccirco imaginem quandam dominii praefert quamvis iniusta detentio. At Lusitani num sicuti terras solemus ita mare illud ▸ ita undique cinxerunt ut in ipsorum manu esset quos vellent excludere? An vero tantum hoc abest, ut ipsi etiam, cum adversus ▸ Mundum dividunt, non ullis limitibus aut natura aut manu positis, sed imaginaria quadam linea se tueantur? quod si recipitur, et dimensio ad possidendum valet, iamdudum nobis Geometrae terras, Astronomi etiam caelum eriperent. Ubi hic igitur est ista, ▸sine qua nulla dominia caeperunt, corporis ad corpus adiunctio? Nimirum apparet in nulla re verius dici posse quod ▸ prodiderunt, Mare cum sit incomprehensibile, non ▸ quam Aer, nullius populi bonis potuisse applicari. Si vero ante alios navigasse et viam quodammodo aperuisse